11 ژوئن 2024 - بر اساس یک مطالعه ی منتشر شده در JAMA Open Network توسط محققان دانشگاه پیتسبورگ و UPMC، ناامنی غذایی، درآمد پایین خانواده و نداشتن بیمه درمانی خصوصی، با نرخ بالاتر پیش دیابت در نوجوانان، مستقل از نژاد و قومیت مرتبط است.

این یافته‌ها نشان می‌دهد که غربالگری برای عوامل اجتماعی تعیین کننده ی سلامت -عوامل غیرپزشکی که بر سلامت فرد و خطر ابتلا به بیماری تأثیر می‌گذارند- ممکن است به شناسایی جوانان در معرض خطر پیش دیابت کمک کند، که در نهایت می‌تواند مداخلات اولیه را بهبود بخشد و از پیشرفت به دیابت نوع 2 جلوگیری ‌کند.

نویسنده ارشد این مطالعه دکتر Mary Ellen Vajravelu، استادیار اطفال در Pitt و متخصص غدد اطفال در بیمارستان کودکان UPMC در پیتسبورگ، گفت: «این مطالعه بر اهمیت استفاده از عوامل اجتماعی که قابل تغییر هستند - به این معنی که می‌توانیم آنها را بررسی کنیم - برای درک و کاهش خطر ابتلا به دیابت در نوجوانان در مقایسه با ویژگی‌های شخصی و غیرقابل تغییر مانند نژاد و قومیت، تأکید می‌کند».

بسیاری از دستورالعمل‌های پزشکی از استفاده از نژاد و قومیت برای تعیین شیوه‌های مراقبت و غربالگری دوری می کنند زیرا این کار می‌تواند به جای کاهش نابرابری‌ها، آنها را تشدید کند.

پیش دیابت با قند خون بالاتر از حد طبیعی تعریف می شود که اگر با تغییرات سبک زندگی مانند رژیم غذایی و ورزش مورد توجه قرار نگیرد، می تواند به دیابت نوع 2 تبدیل شود.

دکتر Vajravelu، گفت: در کلینیک ما شاهد نوجوانان زیادی با دیابت نوع 2 هستیم که در دوران کودکی یک بیماری بسیار جدی است. دستورالعمل‌های فعلی برای شناسایی کودکان در معرض خطر ابتلا به پیش دیابت و دیابت نوع 2 از ویژگی‌هایی مانند اندازه بدن، نژاد، قومیت و سابقه خانوادگی استفاده می‌کنند، اما این عوامل خطر هنوز به طور کامل توضیح نمی‌دهند که چه کسی در دوران کودکی مبتلا به دیابت نوع 2 می‌شود.

به گفته ی دکتر Vajravelu، دیابت نوع 2 و پیش دیابت در میان جوانانی از بومیان آمریکایی، بومی آلاسکا، آسیایی، سیاه پوست و اسپانیایی تبار بیشتر از همتایان سفید پوست آنها است. با این حال، از آنجایی که این گروه‌های اقلیت‌ همچنین بیشتر احتمال دارد که عوامل اجتماعی نامطلوب سلامت را تجربه کنند، احتمالاً این عوامل اجتماعی، به جای خود نژاد، بر خطر بیماری تأثیر می‌گذارند.

دکتر Vajravelu و تیمش برای درک بهتر نقش عوامل اجتماعی تعیین‌کننده‌ی سلامت در پیش‌دیابت جوانان، از یک پایگاه داده های ملی بزرگ برای شناسایی 1563 شرکت‌کننده 12 تا 18 ساله و مبتلا به چاقی استفاده کردند که 8.5 درصد از آنها قند خون یا هموگلوبین A1c بالایی داشتند که نشان دهنده پیش دیابت است. سپس به سه عامل اجتماعی تعیین کننده سلامت مرتبط با مدیریت دیابت پرداختند: امنیت غذایی، بیمه درمانی و درآمد خانوار.

نمرات نامطلوب برای هر سه عامل، با خطر پیش دیابت مرتبط بودند. شیوع پیش دیابت در میان شرکت‌کنندگانی از خانواده‌های دارای ناامنی غذایی 4.1 درصد بیشتر از افراد دارای امنیت غذایی، در جوانانی با بیمه دولتی در مقایسه با خصوصی 5.3 درصد و در جوانانی با درآمد خانوار کمتر از 130 درصد سطح فقر فدرال در مقایسه با افرادی با درآمد بالاتر، 5.7 درصد بیشتر بود.

ارتباط این عوامل خطر با پیش دیابت نیز در گروه های نژادی و قومی متفاوت بود، که بر اهمیت در نظر گرفتن عوامل اجتماعی تعیین کننده سلامت در درک خطر دیابت نوع 2 تأکید می کند.

به عنوان مثال، در کودکان سفید پوست، که به طور سنتی در معرض خطر کمتری برای پیش دیابت در نظر گرفته می شوند، تغییر از یک به دو یا سه عامل نامطلوب اجتماعی تعیین کننده ی سلامت، شیوع پیش دیابت را چهار برابر کرد.

دکتر Vajravelu، گفت: «اگر از نژاد و قومیت برای راهنمایی خود در شناسایی کودکان در معرض خطر پیش دیابت استفاده کنیم، می‌تواند ما را از غربالگری کودکانی که در گروه‌های نژاد یا قومیت پرخطر قرار نمی‌گیرند، دور کند. در عوض، اگر غربالگری های خود را بر اساس قرار گرفتن در معرض عوامل خطر، نه نژاد، تنظیم کنیم، ممکن است بتوانیم کودکان دیگری را که در معرض خطر ابتلا به دیابت هستند، شناسایی کنیم».

عوامل اجتماعی نامطلوب سلامتی می تواند از طرق مختلف بر خطر دیابت تأثیر بگذارد. برای مثال، خانواده هایی که دچار ناامنی غذایی هستند، کمتر به غذاهای سالم برای پیشگیری از دیابت دسترسی دارند و آنهایی که بیمه خصوصی ندارند ممکن است دسترسی محدودتری به مراقبت های بهداشتی داشته باشند.

عوامل اجتماعی بسیار بیشتری نیز وجود دارند که می توانند بر خطر دیابت تأثیر بگذارند که محققان در این مطالعه به آنها توجه نکردند، از جمله عوامل کیفیت رژیم غذایی و عوامل سبک زندگی سالم. گنجاندن عوامل اضافی می تواند شناسایی کودکان در معرض خطر ابتلا به پیش دیابت را در آینده بهبود بخشد.

یکی از محدودیت های این مطالعه این بود که سطح هموگلوبین A1c تنها یک اسنپ شات در زمان است و محققان قادر به ردیابی اینکه آیا کودکان به دیابت مبتلا می شوند یا خیر، نبودند.

در تحقیقات بعدی، دکتر Vajravelu و نویسنده همکارش دکتر مایا راگاوان، استادیار اطفال در پیت، قصد دارند با مسئولین جامعه همکاری کنند تا بررسی کنند که چگونه می توان با رفع ناامنی غذایی، بی ثباتی مسکن و سایر نیازهای اجتماعی مرتبط با سلامت، نتایج بالینی بیماران دیابتی را بهبود داد.

منبع:

https://medicalxpress.com/news/2024-06-social-health-linked-youth-onset.html